Jak uregulowane są przerwy kierowcy zawodowego?
Obowiązujące normy czasu pracy kierowcy przyczyniają się do zapewnienia odpowiednich warunków osobom wykonującym przewozy zarobkowe, a także do poprawy bezpieczeństwa na drogach. Zostały one zawarte w takich aktach prawnych jak m.in.:
- Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców,
- Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
Część spośród aktualnych przepisów reguluje kwestię przerw, jakie przysługują kierowcom w trakcie dnia pracy.
Przerwa po okresie jazdy wynoszącym 4,5 godziny
Jedną z najistotniejszych przerw, która należy się kierowcom wykonującym przewozy drogowe, jest przerwa po okresie prowadzenia pojazdu trwającym 4,5 godziny. Ma ona charakter ciągły i wynosi co najmniej 45 minut – wyjątkiem jest sytuacja, w której kierowca zaczyna okres odpoczynku.
Warto zauważyć, że omawiana przerwa może być zastąpiona dwiema krótszymi przerwami. Pierwsza z nich powinna trwać co najmniej 15 minut, natomiast druga – co najmniej 30 minut. Obie przerwy muszą być wykonane we wskazanej kolejności oraz rozłożone w czasie tak, by na okres prowadzenia pojazdu trwający 4,5 godziny przypadało przynajmniej 45 minut przerwy.
Jak to wygląda w praktyce? Przykładowo, kierowca po okresie jazdy trwającym 1,5 godziny wykonuje przerwę trwającą minimum 15 minut, a następnie po kolejnych 3 godzinach prowadzenia pojazdu odbywa przerwę wynoszącą przynajmniej 30 minut. Obie części takiej przerwy dzielonej powinny być odpowiednio odnotowane na tachografie.
Przerwa śniadaniowa
Jeżeli dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi minimum 6 godzin, pracodawca jest zobligowany do wprowadzenia piętnastominutowej przerwy, zwanej potocznie przerwą śniadaniową. Co istotne, ta przerwa wlicza się do czasu pracy kierowcy.
Przerwa po 6 kolejnych godzinach pracy
Niekiedy może dojść do sytuacji, w której okres prowadzenia pojazdu nie wyniósł jeszcze 4,5 godziny, a kierowca pracuje już 6 godzin. W takim wypadku przysługuje mu przerwa przeznaczona na odpoczynek w wymiarze:
- nie krótszym niż 30 minut, jeśli przewidziana liczba godzin pracy w danym dniu nie przekracza 9 godzin,
- nie krótszym niż 45 minut, gdy przewidziana liczba godzin pracy w danym dniu wynosi więcej niż 9 godzin.
W kontekście wspomnianej przerwy istotne są dwa zastrzeżenia:
- może być ona dzielona na okresy krótsze, z których każdy trwa co najmniej 15 minut – dopuszczalne jest wykorzystywanie ich w ciągu czasu pracy trwającego 6 godzin bądź bezpośrednio po tym okresie,
- ulega ona skróceniu o piętnastominutową przerwę w pracy (przerwę śniadaniową), którą pracodawca wprowadza, gdy dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi minimum 6 godzin.
Na czym polega odpoczynek dobowy i tygodniowy kierowcy?
Odpoczynek kierowcy to nieprzerwany okres, w którym może on dysponować swoim czasem. Rozpatruje się go w dwóch podstawowych ujęciach: dobowym i tygodniowym.
Ile trwa dzienny okres odpoczynku w wymiarze regularnym i skróconym?
Regularny dobowy okres odpoczynku trwa nieprzerwanie przez minimum 11 godzin. Można go wykonać w dwóch częściach: pierwsza powinna trwać przynajmniej 3 godziny, a druga co najmniej 9 godzin.
Zgodnie z przepisami, kierowca może odebrać także odpoczynek w wymiarze skróconym. Musi on trwać nieprzerwanie co najmniej 9, ale krócej niż 11 godzin. Dopuszczalne są nie więcej niż trzy skrócone dzienne odpoczynki między dwoma kolejnymi tygodniowymi okresami odpoczynku.
Jak długi jest tygodniowy okres odpoczynku w wymiarze regularnym i skróconym?
Poza odpoczynkiem dziennym kierowcy przysługuje odpoczynek tygodniowy, który można odbierać w wymiarze regularnym lub skróconym:
- regularny tygodniowy okres odpoczynku kierowcy wynosi nieprzerwanie minimum 45 godzin,
- skrócony tygodniowy odpoczynek musi z kolei trwać przynajmniej 24 godziny, a mniej niż 45 godzin.
Co istotne, między poszczególnymi odpoczynkami tygodniowymi kierowcy może minąć nie więcej niż 6 dni, liczonych jako okresy równe 24 godziny. Należy dodać, że co do zasady w ciągu kolejnych dwóch tygodni osoba prowadząca pojazd musi odebrać minimum dwa regularne okresy tygodniowego odpoczynku lub jeden regularny i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku.
W drugim przypadku konieczna staje się właściwa rekompensata za skrócony odpoczynek. Polega ona na tym, że kierowcy przyznaje się godziny wolne w liczbie odpowiadającej różnicy między 45 godzinami a wymiarem odpoczynku skróconego. Rekompensatę kierowca powinien odebrać wraz z innym odpoczynkiem (godziny wolne się sumują) w ciągu trzech tygodni liczonych od tygodnia, w którym doszło do skrócenia tygodniowego okresu odpoczynku.
Obowiązkowe przerwy i odpoczynki kierowcy – istotny element funkcjonowania w świecie transportu
Rzetelne przestrzeganie przepisów dotyczących przerw i odpoczynków ma duże znaczenie nie tylko w przypadku kierowców. Znajomość obowiązujących w tym zakresie regulacji i stosowanie się do nich jest ważne również z perspektywy specjalistów odpowiedzialnych za ewidencjonowanie i rozliczanie czasu pracy kierowców. Dzięki postępowaniu w zgodzie z aktualnymi normami można zadbać o prawidłowe dopełnienie niezbędnych formalności oraz uniknąć kar nakładanych przez uprawnione organy kontrolne. Aby dowiedzieć się więcej na temat ewidencji i rozliczania czasu pracy kierowców, warto zapoznać się z artykułem: https://www.ideapro.pl/post/rozliczanie-czasu-pracy-kierowcow.
